شهرت کریستین دیور به عنوان یکی از مهمترین طراحان لباس زنانه در قرن بیستم زمانی آغاز شد که او اولین مجموعه خود را در سال 1947 ارائه کرد. او دراین مجموعه " نگاه جدید" New Look را معرفی کرد. ترکیب شانه های گرد شده و منحنی، یک کمربند تنگ که محکم بسته می شد و دامن حجیم و پف دار، نگاه جدیدی بود که از ماورای ظرافت، زنانگی و توانگری به مد و پوشاک زنان نگاه می کرد. پس از سالهای بسیاری که از استفاده اونیفورمهای نظامی، کمبودها و محدودیتهای مربوط به لباسهای مردانه می گذشت، دیور نه تنها یک نگاه جدید را ارائه کرد، بلکه یک چشم انداز و نظریه جدید را نیز معرفی کرد.
دیور پس از تولد تا سن ده سالگی در نورماندی فرانسه ماند و در ده سالگی به همراه والدین خود به پاریس رفت. او پس از تحصیل در علوم سیاسی، در ارتش خدمت کرد. او طراحی لباس را تا سال 1935 شروع نکرده بود، در این سال او به پاریس بازگشت و شروع به فروش طرحهای اولیه خود کرد. رابرت پیگرت، طراح لباس، او را در سال 1938 استخدام کرد. در طول جنگ جهانی دوم، دیور در جنوب فرانسه خدمت می کرد، سپس در سال 1941 دوباره به پاریس بازگشت و در سالن طراحی بزرگتری برای لوسین للونگ مشغول به کار شد. دیور در سال 1946 با پشتیبانی مارشال بوساک، صاحب کارخانه منسوجات، سالن مد خود را افتتاح کرد.
دیور کمک کرد تا پاریس محاصره شده پس از جنگ، مجددا به پایتخت و مرکز مد تبدیل شود. هر کدام از مجموعه های او در سراسر این دوره دارای موضوعی خاص بودند. در بهار سال 1947، مانکنی با نام پیشنهادی " کارول " یا "شکل 8" ارائه کرد که مدل جدیدی بود با شانه های برجسته، رانهای مشخص و برجسته و کمری باریک. درمجموعه بهار سال 1953، با نام لاله ، تعداد زیادی تصویرهای پرگل و نقشدار را به نمایش گذاشت. مدل " خط A " بهار سال 1955، با کمری نامشخص و نیمرخی صاف که بر روی رانها و پاها پهن و عریض می شد، به حرف A بزرگ شباهت داشت. بعضی از طرحهای دیور به زمان امپراطوری دوم و سایر سبکهای تاریخی شباهت داشت و از روی آنها شبیه سازی شده بود، البته او لباسهای مردانه را نیز طراحی می کرد و آنها را در بخشی از مدلهای قفسه مدرن قرار می داد. دیور در آخرین مجموعه خود احساس کرد که به مدلی ملایم تر نیاز دارد و لباسهای خواب زنانه، پیراهنهای آستین کوتاه (تونیکهای) تنگ و پوششی شبیه لباس ساری زنان هندی را طراحی کرد.
دیور به همرا شریک خود جکووس رووت، درایجاد قراردادهای کاری در تجارت فشن پیشگام شد. در سال 1948 ، او قراردادهای پر سودی در معامله برای لباسهای خز دار، جورابهای زنانه ساق بلند و عطر ترتیب داد که نه تنها برای او ایجاد در آمد می کرد، بلکه او را به یک نام خانوادگی آشنا بدل کرد. در حالی که سالن مد دیور امروزه هنوز در حال پیشرفت است، مرگ نا بهنگام دیور در سال 1957 دنیای مد را از یک رهبر بزرگ صاحب سبک محروم کرد. کریستین دیور تنها یک دهه تحت نام تجاری خود طراحی کرد، اما تاثیر او در مد تا سالهای بسیاری پس از آن باقی خواهد ماند.
مدل " بار" کریستین دیور با شانه های شیب دار ، نیم تنه منحنی و برش دار ، کمر باریک و فشرده و رانهای باد کرده و حجیم، نمونه ای از مجموعه " نگاه جدید" اوست. این مدل انکاری بر سبکهای دهه های 20 و 30 قرن بیستم بود، همچنین به طور آشکاری مرهون سبکها و مانکن های اواخر 
قرن نوزدهم بود. اگرچه به نظر می رسید که این مانکن ساخته شده دردهه 1950، تا حدودی به راحتی و استراحت قسمت پایینی بدن کمک می کند، اما مجلات مد کنترل و رژیم غذایی سختی را تحمیل کردند. در سال 1949، مجله آمریکایی وگو رژیم غذایی ایکس را معرفی کرد، یک رژیم 750 کالری در روز که باید ده روز ادامه می یافت و چندین نسخه از آن در دهه 1959 منتشر شد. یک سرمقاله در سال 1953 در " بازار چنگ نواز" بیان کرد:« افرادی که در حفظ شکل و ظاهر مناسب خود موفق نیستند، به اندازه کافی در مورد اینکه بخواهند در بهترین حالت ظاهری ممکن خود دیده بشوند، نظری ندارند". این تاکید و اهمیت دادن به کنترل داخلی و حفظ شکل ظاهری مناسب، شاید موجب شد تا لباسهای زیر بزرگ و حجیم قرن نوزدهم، در مانکن ها و مدلها زیاد استفاده نشود. کمربندهای تنگی که به عنوان لباس زیر در دهه 1950 معرفی شد، تنها چهار اینچ عرض داشت. بیشتر لباسهای ورزشی در این دهه، روش دیور را دنبال می کردند.
یکی از بی عیبترین نمونه های مدل دیور در سال 1955، این لباس مشکی ساده است که با تقابل و کنتراست اطلس و مخمل مشکی، مدلی برای لباس شب است که تا به امروز هم استفاده می شود. استواری و شکل ثابت یقه که شانه ها خارج از آن قرار گرفته اند، با فرم آستینها که بدون استفاده از آستر زیر، سخت و انعطاف ناپذیر هستند، کامل شده است.
ادامه دارد ....
*************
کلیه حقوق برای سایتدوخت محفوظ است.
