لیندا اوانجلیستا،سوپر مدل مشهور، در سال 1990 ادعا کرد که:« ما برای کمتر از ده هزار دلار در روز بیدار نمی شویم.» او دراین مورد به خودش و کریستی تورلینگتن استناد کرد، که هر دو آنها جزء چند مدلی بودند که این صنعت را با رسیدن به شهرت و قدرتی همچون افراد نامدار و معروف دنیا، به سختی تکان دادند.
آنها توانستند در نمایش های کلامی شرکت کنند و نقش های سینمایی گرفتند. آنها دارای حق مصونیت شدند و برخی از آنها با ستارگان سینمایی دوست بودند یا با آنها ازدواج کردند( لیندا اوانجلیستا با کیل مکلچلن، کریستی تورلینگتن با اد برنز، سيندي كروفوردبا ریچارد گیر) و البته آنها ثروتمند و میلیونر شدند.
در لیست سال 2007 سایت فوربز، ژیسل بوندچن با سی و سه میلیون دلار درآمد، در صدر پردرآمدترین مانکن های دنیا قرار گرفته است.
کیت موس با نه میلیون دلار دارایی در جایگاه دوم قرار دارد، که این مبلغ تقریبا یک سوم درآمد ژیسل بوندچن است. پانزده مدل در این لیست، بر اساس درآمد تخمینی آنها در در دوازده ماه گذشته، رتبه بندی شده اند.
ژیسل بوندچنیک مدل بسیار پرکار است که قراردادهای بسیاری دارد؛ درحالی که بیشتر مدل های این لیست، تنها یک قرارداد اصلی و سه یا چهار تبلیغات فصلی دارند. بوندچن تقریبا در بیست تبلیغات شرکت دارد. او همچنین با دادن مجوز استفاده از نام خود در یک شرکت کفش برزیلی به نام گرندن، سالانه حداقل شش میلیون دلار درآمد دارد. اما به نظر می رسد که احتمالا دارایی او در سال بعد کاهش می یابد.
دوران نرخ های ده هزار دلاری برای نمایش های راهرویی فشن به پایان رسیده است. مدل های برتر و عالی، دیگر در راهروهای نمایش شرکت نمی کنند. انجام این کار برای صدها دختر خارجی پانزده یا شانزده ساله، یک مرحله مقدماتی و انترنی محسوب می شود؛ آنها در هر فصل به راهروهای نمایش نیویورک، پاریس و میلان هجوم می آورند. این مدل ها هفتاد نمایش در طول شش هفته اجرا می کنند و در اولین فصل کار خود، برای هر یک ساعت حدود دویست و پنجاه دلار دریافت می کنند.
در دوران اوج موفقیت سوپرمدل ها، بیشتر مدل های برتر بومی بودند، مانند سيندي کروفورد از ایلی نویز، تایرا بنکس و کریستی تورلینگتن از کالیفرنیا. سپس با تغییر و پیشرفت در صنعت فشن، استفاده از مدل های خارجی ترجیح داده شد.
پنج سال قبل، سه مدل بزیلی بوندچن، لیما و آمبرسیو مشهور شدند، اما آنها با داشتن لهجه های خارجی خود، نمی توانستند به راحتی مدل های بومی پیشین، در دنیای تلویزیون، نمایش های کلامی و فیلم های سینمایی وارد شوند و به جز بوندچن که چندین سال با لئونادرو دکاپریو دوست بود، بقیه در زندگی خصوصی خود تنها بودند.
چند فصل بعد، مدل های نوجوان اروپای شرقی به صحنه آمدند، آنها بسیار جوان تر از آن بودند که به ستاره های سینمایی تبدیل بشوند.
شرکتهای آرایشی نیز مانند بسیاری از طراحان، منحصرا از افراد مشهور برای تبلیغات خود استفاده می کنند. به عنوان مثال اسکارلت جهانسون چهره تبلیغاتی لوئیس ویتون است و جسیکا آلبا با رولون همکاری دارد.
از مهمترین موارد برای خلق سوپرمدل ها در صنعت فشن، مجلات فشن بود. یک دهه قبل، مدل ها زینت بخش ده طرح جلد از دوازده جلد مجله آمریکایی وگو بودند. اما در سال گذشته تنها لیندا اوانجلیستا، بر روی جلد این مجله قرار گرفت. اگرچه وگو منتظر زمانی است که مدل ها با غرور، جایگاه و موقعیت اشخاص مشهور و نامدار خود را اعلام کنند.
